Jambo!!

Het is weer tijd voor een update. De stage is ondertussen al meer op gang gekomen. Vorige week ben ik begonnen met ‘testjes’ af te nemen bij de kinderen om hun niveau in te schatten. Omdat ik op basis van hun oefenboeken niet goed kon afleiden wat de kinderen al wel of nog niet geleerd hadden, heb ik zelf een toetsje opgesteld met verschillende rekenoefeningen, gaande van cijferen over kloklezen tot de tafels. Om het schoolse aspect van een test wat te doorbreken, heb ik dit gecombineerd met een memory. Hierdoor kon ik ook tegelijk de Engelse woordenschat van de kinderen evalueren. Op basis van deze resultaten zal ik nu voor elk kind een programma uit werken om de komende maanden aan de slag te gaan. De kinderen zijn erg gemotiveerd, wat het voor mij alleen maar leuker maakt om er tegen aan te gaan.

Vorige week zijn we ook opnieuw stof gaan kopen en hebben hier kleedjes uit laten maken. Na twee pas- en aanpasbeurten zitten mijn twee kleedjes perfect en ik ga er zeker nog meer laten maken. 

Vrijdag was Charlotte jarig. De hele week zijn we bezig geweest met een plan uit te dokteren om haar te verrassen. Niet makkelijk… Ze wou graag een kampvuur op het strand en na heel wat geregel, wisten we vrijdagmiddag dat het toch kon doorgaan op het strand van Aqua Lodge. Jammer genoeg is Charlotte niet zo goed in het meewerken met verrassingen. Het begon al ’s ochtends toen Femke, Annelies en ik een ontbijt aan het klaarmaken waren en ze doodleuk de keuken voorbij komt gewandeld met de boodschap: ‘Ik ruik dat wel tot in de kamer’ en een big smile op haar gezicht. In plaats van dan even mee te spelen en twee minuten te wachten in haar kamer tot het ontbijt klaar was, ging ze nog even douchen. Daar stonden we dan, met de verjaardagskaarsjes al aan, te wachten… Ook toen we haar ’s avonds geblinddoekt naar Aqua Lodge aan het brengen waren, had ze door waar we naartoe gingen. Niet simpel om zo iemand te verrassen :)  Maar het was een zeer geslaagde avond: gezellig kampvuur, pannenkoeken, chips, marshmallows en pintjes… wat moet een mens nog meer hebben :) 

 

Zaterdag was het weer wasdag en dus een dagje strand in Aqua Lodge. ’s Avonds trokken we allemaal onze Afrikaanse kleedjes aan om te gaan eten met Katrien en Nkora als bedanking voor de stage omdat de andere studenten deze week vertrokken zijn. Het was heel gezellig en superlekker: de beste frietjes van heel Tanzania, zelfs evenwaardig aan de Belgische frietjes!! Na het etentje zijn we met z’n allen naar Maendeleo gegaan waar er elke zaterdagavond een Bungalow wordt gehouden. Dit is een uurtje zingen en dansen met de kinderen, jongeren en de broeders die in Maendeleo verblijven. Toen we aankwamen was het feest al bezig en werden we er meteen middenin gesmeten. Zo leuk!!!! Maar wel vermoeiend :)

Zondag was weer een rustig dagje strand op Jakobson Beach met de bijhorende aapjes en ’s avonds zebra’s en lekker eten in het Hilltop Hotel.

Maandag was de laatste dag en avond dat we allemaal samen waren en om dat te vieren had Jean-Michel onze eigenste Bungalow in Mjimwema georganiseerd. Hoogtepunten van de avond: Belgische chocolade, dansen op Tanzaniaanse, Congolese en 90’s muziek en kokosnoot!! Het was een geslaagde laatste avond!

Ondertussen zijn Femke en Annelies dinsdagochtend met de bus richting Dar-Es-Salaam vertrokken. Charlotte en Marieke zijn gisteren samen met Sarah (zus van Charlotte) en Jacob (vriend van Marieke) naar het zuiden vertrokken met de boot. En ik ben ondertussen ook verhuisd naar de andere kant van Kigoma. Ik zal de komende maand bij Katrien en Nkora logeren tot de andere studenten aankomen. En dat is meteen heel wat extra luxe: een douche, warm (!) water dat uit de kraan komt, een nanny die ook de was doet, internet in huis (als er elektriciteit is, wat niet het geval is op het moment dat ik dit bericht typ), en nog veel meer dingen die ik waarschijnlijk nog moet ontdekken.

Meer daarover in een volgend verslag!!

Kwaheri!!

Hanne

Het regenseizoen is begonnen!

En daardoor is onze laundry day in het water gevallen. Geen wasdag vandaag maar een lazy saturday in Mjimwema. Het ideale moment om nog eens een blogbericht te schrijven…

Na ons pannenkoekenfeest vorige week zaterdag vonden we dat we een beetje rust verdienden en dus gingen we zondag naar Mzungu Beach. Wat een rustige zondagnamiddag moest worden, draaide uit in een horrorfilm. Het  begon al met de ‘receptie’ wat een klein oud huisje was met een raar ventje die geen Engels kon. Na een sterke afdaling kwamen we op het keienstrand dat er enorm griezelig uitzag en vol zat met enge roofvogels. Alsof dat nog niet genoeg was, werden we ook lastig gevallen door bijen van zodra we ons hadden neergezet. Wat begon met één (onschuldig) bijtje werd al gauw een hele zwerm. Hier wilden we niet blijven!! Terwijl Annelies en ik op de vlucht gingen voor de bijen (tevergeefs want ze achtervolgden ons overal) hadden Marieke, Charlotte en Femke het moeilijk om de golven van het meer te trotseren. Toen ze uiteindelijk met blutsen en builen uit het water raakten, besloten we te vertrekken en alvast naar Hilltop te gaan om daar wat aan het zwembad te liggen. Maar dat lieten de bijen niet zomaar gebeuren! Een hele troep had zich namelijk verzameld in mijn zakje met zonnecrème en deet. Net toen ik me erover had gezet dat ik mijn zakje zou moeten achterlaten, kwam mijn redding: een vogel!! Hij begon aan het zakje te prikken en te trekken en bevrijdde zo mijn spullen van de bijen. Zo snel als ik kon greep ik alles bij elkaar en weg waren we. De tocht naar boven verliep echter niet zonder kleerscheuren want enkele bijen achtervolgden ons en vielen Marieke en Annelies aan. We hadden het nu echt wel gehad met Mzungu Beach en wilden zo snel mogelijk weg. Helaas, het strand ligt nogal afgelegen en geen enkele taxichauffeur begreep dat hij ons moest komen halen. We hadden toch nog een klein beetje geluk toen er plots een auto verscheen en de bestuurder Engels kon! Na nog eens een half uur wachten, kwam er dan eindelijk een taxi en zetten we de route naar Hilltop in. Op het domein van dit hotel zitten zebra’s, dezelfde die ’s nachts in onze tuin staan :) En we hadden nog meer geluk die dag, want de zebra’s stonden gewoon  naast de weg te grazen. Onze dag werd stilaan een beetje beter. Tot we beslisten om iets te eten en we beseften dat we niet genoeg geld mee hadden om een hele menu te nemen. Jammer, want het zag er allemaal heel goed uit. Na lang wachten en enorm genieten van het eten dat we wel konden betalen, wandelden we rustig naar de receptie waar een taxi ons zou komen ophalen toen we plots oog in oog stonden met de zebra’s. Omdat we gehoord hadden dat één van hen nogal agressief is, durfden we niet verder gaan maar uiteindelijk bleek het gevaar niet zo groot. Een half uurtje later waren we veilig thuis na een zeer bewogen dag die we niet snel gaan vergeten.

De rest van de week was redelijk rustig. In Maendeleo heb ik veel met de kindjes gepraat om een beeld te krijgen van de moeilijkheden die zij op school ervaren en wat hun niveau voor deze vakken is. Op basis hiervan zal ik voor deze kinderen een individueel programma opstellen om de komende weken met hen aan de slag te gaan. Ik zal vooral werken rond lezen, schrijven en rekenen.

Daarnaast zal ik ook twee dagen per week naar Bangwe Sheltered Home gaan, een centrum voor kinderen met een mentale handicap en sociale vaardigheidsproblemen. Ook hier zal ik individueel of in kleine groepjes remediëren.

Maar dat is voor volgende week, nu eerst een weekendje genieten van de regen. En vanavond zelf frietjes bakken want onze kok is er een paar dagen tussenuit. MMMMhhhhhhhhhhh…

Heel veel groetjes en tot de volgende!!

Hanne

PostPostPostPostPost...

... is welkom op het adres van Katrien: P.O. Box 867, Kigoma, Tanzania. Vergeet niet mijn naam te vermelden. Post is normaal ongeveer zes weken onderweg.  Jinners: laat die foto's maar komen!! :)

Berichtjes stuur je best op mijn Belgische nummer: dat kost minder voor jullie en berichten vanuit België op mijn Tanzaniaans nummer komen met een paar dagen vertraging aan.

Update: brief met stagecontracten was slechts één week onderweg naar België.

Wist je dat...

… je hier niet rustig op het strand kan zitten zonder omsingeld te worden door apen?

… die apen blauwe ballen hebben?

… we zelf ook al ‘mzungu’ roepen als we een blanke zien?

… het werkritme hier soms frustrerend traag is?

… we een pannenkoekenfeestje hielden voor onze kok, de nachtwaker en hun familie?

… er meer mensen kwamen opdagen dan verwacht en we uiteindelijk met twintig waren?

… we net die dag geen water en welgeteld 1 uurtje elektriciteit hadden?

… 80 pannenkoeken bakken zonder elektriciteit best nog wel leuk kan zijn?

… we toch nog pannenkoeken over hadden en deze uitdeelden aan de kindjes op straat?

… de vrouwen ongelooflijk graag met ons op de foto wilden? 

… we al zo veel zin hebben in chocolade dat we de pot Nutella-choco beginnen uit te lepelen?

… onze gsm’s hier heel raar doen en onze berichten niet of onvolledig aankomen?

… de Belgische vlag in onze tuin hangt?

… zelfs kinderen van 8 beter kunnen dansen dan ons?

… we ons dessert tegelijk bestellen met ons hoofdgerecht omdat we anders twee keer lang moeten wachten?

… ze het dessert dan eerst opdienen?

… onze nachtwaker slaapt voor onze deur op een zelfgemaakt bedje van stoelen en karton?

… we hem elke avond een bordje eten geven en hij hier telkens ontzettend gelukkig mee is?

… we ketchup en mayonaise kochten en de ‘frieten’ (lees: halve patatten in frietvet die nadat ze gebakken zijn nogl een halve dag in een pot zitten) nu 1000 keer beter smaken?

… 1 liter watermeloen hetzelfde effect heeft als viagra volgens welbepaalde Afrikanen?

… de kindjes hier overdreven schattig zijn?

… onze voeten nooit meer proper geraken?

… het hier elke dag warmer wordt?

… de muggenbeten elke dag harder jeuken?

… de was ophangen niet zonder risico is wegens vallende kokosnoten en palmboomtakken/bladeren?

… er op het strand in Aqua Lodge reclame gemaakt wordt voor de Nieuwjaarsfuif?

… er vandaag een gekko op Annelies kroop?

… we op de markt omsingeld worden door vrouwen die hun fruit aan ons willen verkopen?

… we hier moeite moeten doen om geen geit omver te lopen als we op straat lopen?

... de zonsondergang elke avond weer adembenemend is?

Eerste stageweek

Maandag eerste stagedag. In de voormiddag vooral voorbereid en in de namiddag was het dan tijd voor mijn allereerste Engelse les. Na een kennismakingsrondje heb ik vooral een beetje afgetoetst welk niveau de kinderen al hebben. Dit bleek zeer uiteenlopend dus de komende lessen worden een echte uitdaging. Na de les heb ik zelf een Engelse les gevolgd bij de volwassenen. Hier verbaasde ik me vooral over de soms zeer slechte uitspraak van de leerkracht: een beetje een mengeling van Frans en Engels. Ondertussen ben ik zelf ook wat Swahili aan het leren met het boekje dat ik van peter kreeg. De begeleiders in Maendeleo willen mij hier alvast mee helpen en zijn er zeker van dat ik tegen het einde van mijn stage Swahili zal spreken. Het zou in ieder geval zeer handig zijn want nu versta ik de kinderen niet en zij mij amper. Voorlopig dus nog veel gebarentaal en hopelijk af en toe een tolk. 

Dinsdag, woensdag en donderdag was er geen les. Door het einde van de Ramadan gingen veel kinderen naar hun familie om te vieren. Van deze dagen heb ik gebruik gemaakt om veel opzoekingswerk te doen en lessen voor te bereiden. 

Woensdag kookten we voor de eerste keer zelf (pannenkoeken en croques niet meegeteld): spaghetti!!!! Bij gebrek aan vlees werd het een heerlijke vegetarische saus met alle mogelijke groenten die we vonden op de markt. Ik waagde mij aan het snijden van de ajuinen, maar na de eerste zat ik al te janken als een klein kind.

Oplossing: 

En het resultaat:

De tweede les op vrijdag viel goed mee. De kinderen werken goed mee maar zijn interactie niet echt gewoon. Omdat het niveau van de kinderen zo verschillend is, gaan we ook werken met verschillende niveaugroepjes of zelfs individueel. Vrijdag vielen hier ook de eerste regendrupjes, net toen onze was hing te drogen. Gelukkig voor de was, helaas voor ons duurde het maar een minuut of twee en was het niet waardig regen genoemd te worden. ‘s Avonds zijn we uitgeweest met Jean-Michel en Eric. 

Superleuke avond maar wel vermoeiend, zo op z’n Afrikaans dansen.

Zaterdag uitgeslapen maar dat is hier niet aan te raden want we hebben ons allemaal een waterbed bij elkaar gezweet ’s ochtends :) Zaterdagavond zijn we met de hele bende van Mjimwema (zo noemt ons huis) bij Katrien vol-au-vent met frietjes gaan eten. MMMMMMMHHhhhhhhhhhhhhhh, dat heeft gesmaakt!!!!

Zondag zijn we naar de kerk geweest. Hoewel de mis hier iets leuker is met het zingen en dansen, is drie (!!) uur toch wat lang. Niet verwonderlijk dat heel wat mensen gewoon in slaap vallen :) Daarna zijn we nog eens naar Jakobo Beach gegaan, dit keer naar het tweede strandje wat nog mooier is!!  En we waren niet alleen deze keer, een hele bende apen kwam op ons zakje bananenschillen af en ze hebben alles flink opgegeten :) ’s Avonds zijn we gaan eten in Coast View Resort met PRACHTIG uitzicht over het meer. Dit keer waren we zo slim om een starter te bestellen, maar helaas… ook hierop moesten we anderhalf wachten. Het was het wachten wel meer dan waard want het heeft ons enorm gesmaakt. 

Hier slaap ik samen met Charlotte en Marieke: dubbele bescherming tegen de muggen en natuurlijk al lekker rommelig.