Roadtrip to Bujumbura

Het begin van dit verhaal situeert zich ergens midden april, toen ik alle documenten inscande en doorstuurde naar Katrien om mijn verblijfsvergunning aan te vragen. ‘Dat zal dan zeker in orde zijn tegen dat je hier bent.’ Twee weken voor mijn vertrek was het nog steeds niet in orde en dus kwam ik met een toeristenvisum naar Tanzania. Redelijk illegaal aangezien je daarmee niet mag werken, ook niet wanneer het over een onbetaalde stage gaat. Veel leugentjes en bezoeken van de immigratiedienst later heb ik nog steeds geen verblijfsvergunning. En mijn toeristenvisum vervalt vandaag… Vanaf nu zal ik dus ondergedoken in een kelder leven met enkel water en brood tot mijn verblijfsvergunning in orde is. En wie dat niet gelooft maak ik wel iets anders wijs, haha :) 

Toen ik begin deze maand voor de zoveelste keer ging vragen hoe het met mijn verblijfsvergunning zat waren er voor de zoveelste keer papieren kwijt geraakt, moesten er opnieuw kopies genomen worden van mijn paspoort en moesten deze opnieuw opgestuurd worden naar Dar-Es-Salaam. Alles zou wel op tijd in orde geraken zodat ik zeker niet illegaal in het land zou verblijven. Na twee weken kreeg ik dan eindelijk wat nieuws. Op 28 oktober zou Brother Louis in Dar-Es-Salaam naar de immigratiedienst gaan om mijn verblijfsvergunning te betalen. Dan zou het nog een paar werkdagen duren voor ik het effectief in mijn handen had. Zij die het vorige aandachtig gelezen hebben en een beetje logisch kunnen nadenken weten dat ik dus een paar dagen illegaal zou zijn. Maar volgens Brother Stan zou dit echt wel geen probleem vormen. Tot vorige zaterdag… Plots was het toch een probleem en ik moest hals over kop naar Burundi vertrekken zodat ik een nieuw toeristenvisum zou kunnen bemachtigen. We zouden in de namiddag vertrekken dus ik moest snel wat spullen inpakken want een kwartier later werden we al verwacht op de diploma-uitreiking van het Newman Institute of Social Work. Ik zou niet alleen gaan maar meereizen met een bende broeders die voor twee weken naar Rwanda moeten voor een workshop en in Bujumbura de bus zouden nemen op zondagochtend. De driver van de broeders bracht hen tot in Bujumbura en op maandag zou ik met hem terugkeren. Vanaf 12u waren we ‘aan het vertrekken’ en uiteindelijk zaten we om 16u eindelijk in de auto. Niet echt comfortabel aangezien we met 11 waren en 8 daarvan ook nog eens bagage voor twee weken mee hadden.

Na ongeveer een uurtje bereikten we al de grens en het contrast kon bijna niet groter zijn. Een goede asfaltweg werd een hobbelige aardeweg, bergen werden bos (ik had een instant scoutsgevoel), links rijden werd rechts rijden, Engels spreken werd een poging mijn beste Frans boven te halen, 18u werd 17u, … Na de nodige stempels, een geitenbrochette en een sprite zetten we onze rit verder. Ondertussen was het al pikkedonker en dus niet zo veilig om te rijden. Maar we hebben het overleefd: haarspeldbochten, remmen die volgens mij niet zo heel goed meer werkten, wegversperringen, corrupte politieagenten, ongelooflijk irritante verkeersdrempels, twee nijlpaarden die we rakelings voorbij reden, … Ahja, nog een klein detail: onze auto heeft geen starter meer dus bleef constant draaien tenzij we op een helling konden parkeren :) 

Zondag stond er dan een dagje Bujumbura op het programma. Op de markt heb ik me volledig laten gaan en in een half uur was ik 6 stofjes rijker en 100.000 Burundese frank armer. Geldig excuus voor mijn uitspatting: de stoffen waren goedkoper dan hier in Kigoma :) Tijdens onze tour door de stad waande ik me soms in het Westen en zelfs in Tienen City: Bosch, Tiense suiker, Hoegaarden, Everyday van de collie, … Het was er allemaal. Zelfs koffiekoeken, mmmmmhhh.

Ik kroop zondag vroeg mijn bed in, heel mijn lichaam was namelijk geradbraakt door de wilde rit en maandag moest ik al terug zeven uur (wat hier helemaal niet lang is) in de auto zitten. Voor ons vertrek passeerden we nog even langs de plaatselijke beenhouwerij om een voorraad charcuterie in te slaan aangezien hier enkel confituur en dure kaas te verkrijgen is. Btw: de nutella is nergens meer te verkrijgen op dit ogenblik!! 

Ondertussen ben ik veilig en wel terug in Kigoma, nog steeds aan het wachten op mijn verblijfsvergunning :)

Wist je dat...

… ik voor het eerst koud gehad heb ’s nachts?

... dit maar één nacht was en ik me nu weer kapot zweet 's nachts?

… er eens een hele dag geen elektriciteit was, tot bleek dat eigenlijk gewoon de zekering gesprongen was?

… het hier oorverdovend dondert?

… een kindje van Maendeleo steeds opnieuw memory wil spelen en dit duidelijk maakt door ‘bird bird’ te zeggen omdat dat één van de prentjes is?

… datzelfde kindje de ‘e’ van elephant maar niet wil zeggen dus steeds ‘lephant’ zegt?

… ik voor het eerst in anderhalve maand een warme douche heb genomen en dit de komende maand nog zal kunnen?

… ik gisteren mijn eerste les heb gegeven aan studenten sociaal werk?

… ik elke dag minstens één keer ‘cause this is Africa’ zeg of denk?

… er een piepklein bloemkooltje in de tuin van Katrien en Nkora groeit?

… ik er al naar uit kijk om deze op te eten?

… de mango’s bijna rijp zijn?

… ik vorige week een mail kreeg met de mededeling dat mijn terugvlucht geannuleerd is?

… ik nu een dag vroeger terug zal keren?

… de gevangenen hier gewoon op straat lopen?

… deze gelukkig niet proberen te ontsnappen omdat ze anders het dubbele van hun straf krijgen?

… er ’s ochtends plots twee kippen extra in het kippenhok zitten?

… het hier nog steeds ontzettend warm is, maar de regen soms wel voor de nodige verfrissing zorgt?

… de muggenbeten alsmaar harder jeuken?

… ik nu ook in Bangwe (centrum voor mensen met een handicap en sociale problemen) stage aan het doen ben?

… dat ik daar begonnen ben met het hertesten van de motorische vaardigheden om verder te zetten wat vorige studenten startten?

… mijn stage binnen twee weken al halfweg is? :-(

… ik er ook wel naar uit kijk om door Tanzania te reizen?

… ik al zoveel souvenirs heb gekocht dat Katrien al een deel van mijn bagage meeneemt wanneer zij in december naar België komt?

… de zonsondergang alsmaar mooier wordt nu de bergen van Congo steeds beter zichtbaar zijn?

… ik geen inspiratie meer heb dus maar wat foto’s van mijn stage op jullie afstuur?