De laatste stageweken…

Ik moet het toegeven, het was toch even moeilijk om terug aan de stage te beginnen na twee weken vakantie. Maar het was een leuk weerzien met iedereen dus al snel zat ik er weer helemaal in.

WEEK 1 oftewel STAGEWEEK 18

Ik begon al meteen met het afnemen van de herexamens. Mijn hoop dat alle studenten ingelicht waren was niet geheel onterecht want slecht één student was te laat geïnformeerd dat hij herexamen moest doen. Ik had het examen deze keer wat makkelijker gemaakt maar helaas: toch zijn er weer een aantal studenten gebuisd (en geen klein beetje!). Op vraag van deze studenten hield ik de eerste week nog een feedback-moment omdat ze ‘mijn manier van vragen toch wat moeilijk vonden’. En dat terwijl alles gewoon letterlijk uit de cursus kwam. Volgende week zal ik dus een tweede herexamen geven en hopelijk slaagt iedereen deze keer.

Hoewel het schooljaar weer begonnen is, zet ik de begeleiding van Oswadi en Christopher voort. Een aantal keer per week oefen ik met hen het schrijven en herkennen van de afzonderlijke letters. Christopher begon deze week (met een klein beetje vertraging wegens nog geen schooluniform) in Standard 1 (eerste leerjaar). Van zijn leerkracht kreeg ik de vraag een extra oefenboekje voor in de klas te maken. Ook voor Oswadi zal ik extra oefeningen aan de leerkracht bezorgen. In samenspraak met de directeur zal hij namelijk Standard 2 opnieuw doen. Oswadi zelf vond dit ook geen probleem want hij vindt die leerkracht leuker :) Ook deze leerkracht stelde de vraag naar extra materiaal om met Oswadi aan de slag te kunnen. Voor beiden zal ik dus een uitgebreid bundeltje maken met extra oefenmateriaal.

In Bangwe zijn we bezig met de voorbereidingen voor de parents day. Eigenlijk zijn alle taken verdeeld en is (normaal gezien) alles in orde, zij het niet dat de uitnodigingen nog rondgebracht moeten worden. Diegene die de uitnodiging zou schrijven, had dit nog niet gedaan ‘omdat hij geen Swahili kan’. Het komt dan ook niet bij hen op om dat aan iemand anders te vragen :) Ik als Swahili-leek heb me dan maar opgegeven als Chineze vrijwilliger om de vertaling te maken (een Engelse versie was er (zeggen ze) wel al gemaakt) maar ik heb nog steeds niets in handen dat ik zou kunnen vertalen. Afwachten dus…

Het weekend was ook goed gevuld. Zaterdag gingen we met de hele bende naar een voetbalmatch van Maendeleo kijken. Na een heerlijke mixed fruit juice in het stad namen we de dala dala naar Mwanga, een grote markt op ongeveer 10 minuutjes van Kigoma-stad. Ik heb enorm mijn best gedaan maar liet me toch weer verleiden om stofjes te kopen. Maar… voor het budget dat ik mee had met het gedacht maar één stofje te kopen kocht ik er vier!! Goed gedaan vind ik dat van mezelf :) Terug in ons huisje me een rammelend buikje en een gebrek aan frigo-inhoud besloten we eens tonijnsla te maken. Amaai, dat heeft gesmaakt zoals het mij nog nooit gesmaakt heeft!! Het plan was om daarna naar Aqua Lodge te gaan om te skypen maar een klein probleempje strooide roet in het eten voor Lisa, Sofie en mij; we kregen namelijk onze kamer niet meer open. Om de één of andere reden blokkeerde onze sleutel en ook geen enkele reservesleutel deed zijn werk. Gelukkig was daar onze redder in nood Eric, onze kok, die eventjes de deur kwam intrappen. Met een beetje vertraging konden we dan toch naar Aqua Lodge vertrekken maar helaas geen skype aangezien we een nieuwe code moesten ingeven om op internet te kunnen maar er niemand was om ons die code te geven. Een plonske in het meer dan maar en weer de berg op. En ’s avonds hielden we onze eigenste bungalow (zing/dans‘uurtje’) tot in de vroege uurtjes. Zondag werd dus uitslaap/rust/skype/strand/…dag met ’s avonds nog maar eens het besef dat ik hier nog maar twee weken zal zijn.

WEEK 2 oftewel STAGEWEEK 19

Een rustige week…

In Bangwe raakten de uitnodigingen dan toch de deur uit en maakte ik samen met de kindjes versieringskes voor de parents day.

In Maendeleo zette ik de begeleiding van Oswadi en Christopher voort. Hun enthousiasme elke keer weer opnieuw is fantastisch om te zien. Vaak zitten ze zelfs op mij te wachten op dagen dat ik niet kom. Ik ging ook nog eens langs in hun school om een dikke oefenbundel aan hun leerkrachten te geven. Deze werd zeer dankbaar aanvaard en hopelijk volop gebruikt op dit moment.

Vrijdag was er nog maar eens een examen voor de studenten sociaal werk. Deze keer is iedereen geslaagd (mits hier en daar een extra puntje uit te delen).

Op zaterdag was het dan zover: parents day in Bangwe. En het was een succes! Van 8 kinderen kwamen één of beide ouders en iedereen was zeer enthousiast. Wordt dus zeker nog vervolgd.

WEEK 3 oftewel STAGEWEEK 20

De laatste stageweek dus: afronden, afscheid nemen, nog volop genieten, bedanken en bedankt worden, evaluatie, … 

En nu ga ik mijn valies maken! (Die is uiteraard al gemaakt op het moment dat ik dit bericht post, maar ja internet wilt hier niet altijd mee hé.)

Tot snel!!

Habari za matembezi!

Oftewel: nieuws over de reis. Lisa, Sofie en ik vertrokken op 24 december met het vliegtuig naar Dar-Es-Salaam.  Een binnenlandse vlucht… toch iets waar we ons hartje voor vasthielden. Maar dat was helemaal niet nodig: twee goede vluchten die op tijd vertrokken en twee zachte landingen (met één prachtige tussenlanding boven Lake Victoria) later stonden we al in Dar. De enige ‘tegenslag’ was dat we vanuit Kigoma 2 kilo daga (kleine visjes) moesten meenemen op het vliegtuig. De zakken waren gelukkig goed dichtgemaakt maar toch ontsnapte er een onaangenaam geurtje en aangezien niemand van ons naar vis stinkende kleren wou namen we de zakken mee als handbagage. Toen we in Mwanza (onze tussenlanding) door de controle moesten, mocht de daga plots niet meer mee op het vliegtuig maar moest dat ingecheckt worden. Mooi niet dachten wij, maar bij de tweede controle werd er al niets meer van gezegd dus de daga raakte ook in Dar (en werd twee weken later bij het avondeten geserveerd).

Kerstavond brachten we helaas door in de file. We deden er drie (!) uur over om van de luchthaven naar de community van de broeders te rijden, een rit die normaal zo’n 40 minuten in beslag neemt. Niet dat kerstavond hier gevierd wordt dus eigenlijk hebben we niets gemist maar het pikt toch als je dan denkt aan alle lekkere hapjes die op dat eigenste moment worden binnen gespeeld.

Het niet vieren van kerstavond werd gelukkig gecompenseerd op kerstdag zelf. Na een feestelijke lunch barstte het feest bij de broeders los. De drank vloeide rijkelijk en de muziek stond loeihard. We besloten onze Afrikaanse kleedjes aan te trekken en ons tussen de dansende broeders te smijten. Het was een geslaagde Kerstmis!

De dag erna stonden we vroeg op om naar het ziekenhuis te gaan. Niet evident om een dokter te vinden op tweede kerstdag, lang leve de moslims in dit geval! Tegen de middag konden we eindelijk de boot richting Zanzibar nemen. We hadden (zonder het te vragen) VIP-tickets gekregen, dus we zouden wel comfortabel zitten de komende drie uur (eigenlijk vier want we zaten al een uur op voorhand op die boot). Niets was minder waar, de airco werkte namelijk niet :) Op het dek dan maar, tussen tientallen dozen ‘100 quality chicks’-piepende kuikens en met voorbijzwemmende dolfijntjes. Het was het wachten en het afzien meer dan waard, want na drie uur kwamen wij aan in het paradijs!! Sofie haar vriendje Michel stond ons op te wachten en kidnapte Sofie om haar te verwennen in een chic hotel met alles erop en eraan. Lisa en ik installeerden ons in ons iets bescheidener hotelletje in Stone Town en trakteerden onszelf op een heerlijke mojito en scampi’s op het strand met prachtige zonsondergang. 

Ook de rest van de week op Zanzibar was puur genieten: kuieren door de kleine steegjes van Stone Town, heerlijke cocktails, sunsetcruise, zwemmen tussen de dolfijnen, prachtige stranden aan de Indische Oceaan,  natuurpark bezoeken, pizza eten, ons laten masseren, naar Prison Island met zijn reuzenschildpadden, spice tour, nog wat souvenirs kopen hier en daar, dagje strand, oudejaar vieren met de voetjes in het zand, …

Op 2 januari namen we opnieuw de boot (dit keer met plaatjes op het dek) naar Dar-Es-Salaam en reden we door naar Mikumi. Daar gingen we twee dagen op safari en zagen we veel ofilanten, brazee’s en rigaffen maar ook Simba, Timon en Pumba.

We gingen ook naar Udzungwa National Park om na een zeer vermoeiende beklimming te genieten van dit uitzicht bovenaan de watervallen.

Vrijdag namen we alweer de bus naar Dar-Es-Salaam en onderweg kregen we telefoon van Precision Air dat onze vlucht zaterdag was afgelast en we pas zondag zouden kunnen vliegen. Een extra rustdagje bij de broeders dus, maar gelukkig konden we zondag ook effectief vertrekken en kwamen we moe maar voldoen thuis in Mjimwema. Ondertussen hebben we trouwens nieuwe huisgenoten. Doortje, Ilse, Brecht en Caroline zijn studenten verpleegkunde die hier twee maanden stage komen doen. Ons huisje zit nu dus goed vol maar het is best wel gezellig.

Maandag was het alweer werkendag. De laatste weken stage zijn aangebroken. Een laatste verslag over hoe deze zijn verlopen krijgen jullie binnenkort. Ik ga nog snel wat genieten want het begint af te korten.

Hanne

PS: wie graag een uitgebreid reisverslag met alle details leest, verwijs ik graag door naar de blog van Lisa en Sofie (http://lisaensofieintanzania.blogspot.com/).

PSS: foto's komen weldra op Facebook of zijn binnen een paar weken te bezichtigen in Bunsbeek-City!