Oftewel: nieuws over de reis. Lisa, Sofie en ik vertrokken op 24 december met het vliegtuig naar Dar-Es-Salaam. Een binnenlandse vlucht… toch iets waar we ons hartje voor vasthielden. Maar dat was helemaal niet nodig: twee goede vluchten die op tijd vertrokken en twee zachte landingen (met één prachtige tussenlanding boven Lake Victoria) later stonden we al in Dar. De enige ‘tegenslag’ was dat we vanuit Kigoma 2 kilo daga (kleine visjes) moesten meenemen op het vliegtuig. De zakken waren gelukkig goed dichtgemaakt maar toch ontsnapte er een onaangenaam geurtje en aangezien niemand van ons naar vis stinkende kleren wou namen we de zakken mee als handbagage. Toen we in Mwanza (onze tussenlanding) door de controle moesten, mocht de daga plots niet meer mee op het vliegtuig maar moest dat ingecheckt worden. Mooi niet dachten wij, maar bij de tweede controle werd er al niets meer van gezegd dus de daga raakte ook in Dar (en werd twee weken later bij het avondeten geserveerd).
Kerstavond brachten we helaas door in de file. We deden er drie (!) uur over om van de luchthaven naar de community van de broeders te rijden, een rit die normaal zo’n 40 minuten in beslag neemt. Niet dat kerstavond hier gevierd wordt dus eigenlijk hebben we niets gemist maar het pikt toch als je dan denkt aan alle lekkere hapjes die op dat eigenste moment worden binnen gespeeld.
Het niet vieren van kerstavond werd gelukkig gecompenseerd op kerstdag zelf. Na een feestelijke lunch barstte het feest bij de broeders los. De drank vloeide rijkelijk en de muziek stond loeihard. We besloten onze Afrikaanse kleedjes aan te trekken en ons tussen de dansende broeders te smijten. Het was een geslaagde Kerstmis!
De dag erna stonden we vroeg op om naar het ziekenhuis te gaan. Niet evident om een dokter te vinden op tweede kerstdag, lang leve de moslims in dit geval! Tegen de middag konden we eindelijk de boot richting Zanzibar nemen. We hadden (zonder het te vragen) VIP-tickets gekregen, dus we zouden wel comfortabel zitten de komende drie uur (eigenlijk vier want we zaten al een uur op voorhand op die boot). Niets was minder waar, de airco werkte namelijk niet :) Op het dek dan maar, tussen tientallen dozen ‘100 quality chicks’-piepende kuikens en met voorbijzwemmende dolfijntjes. Het was het wachten en het afzien meer dan waard, want na drie uur kwamen wij aan in het paradijs!! Sofie haar vriendje Michel stond ons op te wachten en kidnapte Sofie om haar te verwennen in een chic hotel met alles erop en eraan. Lisa en ik installeerden ons in ons iets bescheidener hotelletje in Stone Town en trakteerden onszelf op een heerlijke mojito en scampi’s op het strand met prachtige zonsondergang.
Ook de rest van de week op Zanzibar was puur genieten: kuieren door de kleine steegjes van Stone Town, heerlijke cocktails, sunsetcruise, zwemmen tussen de dolfijnen, prachtige stranden aan de Indische Oceaan, natuurpark bezoeken, pizza eten, ons laten masseren, naar Prison Island met zijn reuzenschildpadden, spice tour, nog wat souvenirs kopen hier en daar, dagje strand, oudejaar vieren met de voetjes in het zand, …
Op 2 januari namen we opnieuw de boot (dit keer met plaatjes op het dek) naar Dar-Es-Salaam en reden we door naar Mikumi. Daar gingen we twee dagen op safari en zagen we veel ofilanten, brazee’s en rigaffen maar ook Simba, Timon en Pumba.
We gingen ook naar Udzungwa National Park om na een zeer vermoeiende beklimming te genieten van dit uitzicht bovenaan de watervallen.
Vrijdag namen we alweer de bus naar Dar-Es-Salaam en onderweg kregen we telefoon van Precision Air dat onze vlucht zaterdag was afgelast en we pas zondag zouden kunnen vliegen. Een extra rustdagje bij de broeders dus, maar gelukkig konden we zondag ook effectief vertrekken en kwamen we moe maar voldoen thuis in Mjimwema. Ondertussen hebben we trouwens nieuwe huisgenoten. Doortje, Ilse, Brecht en Caroline zijn studenten verpleegkunde die hier twee maanden stage komen doen. Ons huisje zit nu dus goed vol maar het is best wel gezellig.
Maandag was het alweer werkendag. De laatste weken stage zijn aangebroken. Een laatste verslag over hoe deze zijn verlopen krijgen jullie binnenkort. Ik ga nog snel wat genieten want het begint af te korten.
Hanne
PS: wie graag een uitgebreid reisverslag met alle details leest, verwijs ik graag door naar de blog van Lisa en Sofie (http://lisaensofieintanzania.blogspot.com/).
PSS: foto's komen weldra op Facebook of zijn binnen een paar weken te bezichtigen in Bunsbeek-City!
amai das toch wel om jaloers te worden ! wij volgen al je avonturen maar hebben nog niet veel gereageerd he, het leven is hier zoals gewoonlijk druk druk druk.Denk dat bij jullie dat toch wel ietske anders ligt. Momenteel weer lange examenperiode hier in huis: Senna voor kerstmis en nu joeri erna dat zijn lange maanden in ons huishoudentje.Als je nog een plaatske in je valies hebt mag jij mij ook zo'n mooi afrikaans kleed mee brengen of een lap stof om het zelf te maken. Je ziet maar en uiteraard betaal ik je de kosten. Je tijd begint te korten, dus geniet nog zo veel je kan. groetjes van Jacques, Leen en de kinderen
BeantwoordenVerwijderenZoals het leven in België meestal druk druk druk is, is het leven hier in Tanzania meestal polé polé (op het gemakske). Het zal dus een grote aanpassing zijn want polé polé bevalt mij wel :)
BeantwoordenVerwijderen@ Leen (of is het Jacques die graag een Afrikaans kleed wil? :p): de kleedjes worden hier op maat gemaakt en meestal moet er hier en daar nog wel iets aangepast worden maar je mag zeker een stofje kiezen uit mijn grote voorraad!!
@ Joeri: heel veel succes met de examens!!!